Franklin 7 lutego 1845 roku otrzymał dowództwo, a 5 maja tego samego roku oficjalne instrukcje od Admiralicji.
Okręty, zaopatrzenie i załogi „Erebus” o tonażu 378 ton i „Terror” o tonażu 331 ton były solidnie skonstruowane i posiadały najnowsze w owych czasach zdobycze techniki. Obie jednostki wyposażono w silniki parowe napędzające śrubę okrętową; nie były to typowe silniki okrętowe, wcześniej napędzały lokomotywy na linii z Londynu do Croydon. Pozwalały okrętom płynąć z szybkością 4 węzłów (7,4 km/h).
Inne zaawansowane rozwiązania technologiczne jakie wykorzystano, to wzmocnienie wręg masywnymi belkami i żelaznym pokryciem, centralne ogrzewanie parowe dla wygody załogi, oraz możliwość schowania śrub i żelaznych sterów w żelaznej osłonie, dla zabezpieczenia przed uszkodzeniem. Okrętowe biblioteki zawierały ponad 1000 książek, a zapasy zakonserwowanej lub puszkowanej żywności były przygotowane na trzy lata. Na pokładzie dostępna była także pianola z 50 utworami, a wśród innowacji technologicznych był aparat fotograficzny mogący rejestrować obrazy metodą dagerotypową.