Zakończenie konfliktu Gdy tylko wieść o porażce dotarła do Brukseli, przebywająca tam księżna brabancka Joanna podjęła próbę zorganizowania nowej armii. Jednak jej działania nie zakończyły się sukcesem, a stany księstwa brabanckiego wykorzystały sytuację, by wymusić na księżnej nowe przywileje. Odmówił pomocy, zaangażowany w działania zbrojne na południu swego kraju, król Francji. Dopiero prośba Joanny skierowana do cesarza Karola IV Luksemburskiego spowodowała reakcję: zadeklarował rozpoczęcie kampanii przeciwko księciu Jülich i zwołał swych wasali na 4 czerwca 1372 do Akwizgranu. Na wezwanie cesarza odpowiedzieli bardzo liczni feudałowie z terenu Rzeszy, w tym m.in. arcybiskupi Kolonii, Moguncji, Trewiru i Magdeburga, liczni biskupi, hrabia Holandii Albrecht I i wielu innych książąt.

Przed wyruszeniem przeciwko Wilhelmowi zebrani (z których wielu było z księciem Jülich spokrewnionych) postanowili wystąpić z propozycją pokojowego rozwiązania konfliktu. Wilhelm, zapewne zaskoczony rozmiarem mobilizacji przeciwko niemu, chętnie przyjął tę propozycję. 20 czerwca ukorzył się przed cesarzem i przyznał do błędu, a 24 czerwca zawarł układ ze swym przeciwnikiem.