Zdecydowano o przerzuceniu w ten rejon oddziałów z centralnej Rosji, na czele których postawiono Władimira Antonowa-Owsiejenkę, jednego z dowódców przewrotu w Piotrogrodzie podczas rewolucji październikowejE. Mawdsley, Wojna..., s. 39.. Organizowana przez niego w improwizowany sposób grupa wojsk składała się oprócz oddziałów kierowanych z północy z robotniczych oddziałów z Donbasu. W końcu grudnia 1917 r. wojska Antonowa-Owsiejenki, wspólnie z miejscowymi oddziałami bolszewickimi, opanowały CharkówP. Kenez, Red Attack..., s. 91.J. D. Smele, The "Russian"..., s. 54.. W dniach 11-23/24-25 grudnia 1917 r. w mieście odbył się zjazd rad robotniczych i żołnierskich sympatyzujących z bolszewikami, na którym proklamowano Ukraińską Ludową Republikę Rad. Część wojsk Antonowa-Owsiejenki została skierowana do wspierania jej w zbrojnej walce z siłami lojalnymi Ukraińskiej Centralnej Radzie. Pozostałe kontynuowały walkę z KaledinemWładysław Andrzej Serczyk, Historia Ukrainy, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2001, s. 262-264..