Okręty spędziły zimę 1845–1846 uwięzione w lodzie w pobliżu wyspy Beechey, a kiedy lody puściły, nie mogąc podążać dalej na zachód, skierowały się na południe. Lód uwięził je w 1846 roku w północnej części Cieśniny Wiktorii i nie wypuścił co najmniej przez następne dwa lata. 22 kwietnia 1848 roku ocalali członkowie ekspedycji porzucili okręty i zginęli, próbując dotrzeć do cywilizacji. Pomimo intensywnych poszukiwań w II połowie XIX wieku, okręty nie zostały odnalezione.
Wrak Wrak HMS „Erebus” został odnaleziony 2 września 2014 roku przez pracowników agencji Parks Canada. Dzień wcześniej na małej wyspie Hat Island w Zatoce Królowej Maud w pobliżu Wyspy Króla Williama znaleziono część żurawika do wodowania łodzi ratunkowych, oznaczonego symbolem szerokiego grotu strzały wskazującego na własność rządu brytyjskiego oraz drewnianą zatyczkę kluzy łańcucha kotwicznego, co sprawiło, że przekierowano tam poszukiwania. Ostatecznie okręt odnaleziono na północny wschód od wyspy O’Reilly w Zatoce Wilmot i Crampton. Wrak jest w dobrym stanie, stoi na stępce. Część pokładu ponad kajutą Franklina została zniszczona przez lód.