Pontiac M39 – działko rewolwerowe kalibru 20 mm, zaprojektowane dla USAF w końcu lat 40. i używane jako uzbrojenie myśliwców od wczesnych lat 50. do 70.
Historia Działko M39 zostało zaprojektowane przez Springfield Armory na podstawie niemieckiej konstrukcji z czasów II wojny światowej działka Mauser MG 213C kalibru 30 mm, zbudowanego dla Luftwaffe, ale nigdy nie użytego bojowo. Na podstawie tego samego działka oparto konstrukcję brytyjskiego ADENa i francuskiego DEFA, ale amerykańscy projektanci budując M39 wybrali mniejszy kaliber 20 mm w celu zwiększenia szybkostrzelności działka i prędkości wylotowej pocisku.
Początkowo oznaczone jako T-160 działko instalowano do testów w warunkach bojowych na samolotach F-86 Sabre w ramach programu Gunval i używano podczas wojny w Korei w 1953. Skrót Gunval pochodził od nazwy powołanego do życia na początku kwietnia 1951 roku komitetu ds. rozwoju uzbrojenia/Gun Evaluation Committee, którym kierował podpułkownik US Air Force John England, szef sekcji uzbrojenia samolotów myśliwskich sił powietrznych. Powodem wyboru F-86 była jego zbyt mała siła ognia, często niewystarczająca do zniszczenia radzieckich myśliwców MiG-15, z którymi ścierały się w powietrzu F-86.