Do prób nowego uzbrojenia wybrano tuzin samolotów F-86F-1, których modernizacje przeprowadził oddział North American Aviation mieszczący się w Los Angeles. Przebudowano dziesięć sztuk, którym w miejsce sześciu karabinów M2 kalibru 12,7 mm, zainstalowano cztery działka T-160. Tak zmodyfikowane Sabre otrzymały oznaczenie F-86F-2. Dwa samoloty Sabre, już po zakończeniu wojny w Korei, oznaczone jako F-86F-3, wyposażono w szwajcarskie działka Oerlikon 206RK, również rewolwerowej konstrukcji. Jednak przeprowadzone w 1954 roku testy tak uzbrojonych maszyn, wykazały wyższość konstrukcji T-160. Do Korei trafiło w sumie osiem maszyn uzbrojonych w T-160. W styczniu 1953 roku przydzielono je do 335th Fighter-Interceptor Squadron. Próby w warunkach bojowych trwały do 1 maja tego samego roku. W ich trakcie ostrzelano 41 myśliwców MiG-15, zestrzelono na pewno sześć z nich, trzy lub cztery zestrzelono prawdopodobnie, dwanaście lub trzynaście radzieckich maszyn uszkodzono. W końcu 20 milimetrowe działko trafiło do produkcji seryjnej pod oznaczeniem M39. Zostało ono przyjęte jako standardowe uzbrojenie samolotów myśliwsko-bombowych F-86H Sabre, F-100 Super Sabre, F-101A i F-101C Voodoo, oraz F-5 Freedom Fighter.