Bowie przesłał Garsonowi ukończony przez niego podkład muzyczny do którego Garson improwizował część fortepianową w czasie 3-godzinnej sesji w Los Angeles.

„The Mysteries” jest klasyfikowane jako ambient. Jeden z recenzentów porównał ten utwór do najwybitniejszych osiągnięć Bowiego z płyt Low i „Heroes”. „Bleed Like a Craze, Dad” jest przykładem muzyki klubowej początku lat 90. – przypominając przebój „Connected” Stereo MC’s.

„Strangers When We Meet” to prosty utwór rockowy z linią basową zapożyczoną z piosenki „Gimme Some Lovin’” The Spencer Davis Group. Utwór muzycznie porównywany jest z „«Heroes»”, ale z bardziej tajemniczymi i osobistymi słowami. Większość krytyków i fanów uznała tę piosenkę za najmniej udany z całej płyty.

„Dead Against It” to klubowy utwór w stylu Pet Shop Boys, następującym po nim „Untitled No. 1” jest wielowątkowym utworem instrumentalnym.

Tytuł przedostatniej kompozycji „Ian Fish, UK Heir” jest anagramem imienia i nazwiska Hanifa Kureishiego.