Kompozycja w stylu ambient powstała poprzez spowolnienie tempa oryginalnego utworu na którym bazuje „Ian” i dodania efektu skrzypiącej igły gramofonowej.
Płytę zamyka druga wersja utworu tytułowego z gościnnie grającym na gitarze Lennym Kravitzem.
W krótkim eseju dołączonym do płyty Bowie wyliczył wszystkie inspiracje które towarzyszyły mu w czasie tworzenia tej muzyki; wolne skojarzenia, Pink Floyd, Harry Partch, kostiumy, kluby bluesowe, Unter den Linden, Brücke-Museum w Berlinie, Pet Sounds, przyjaciele braci Krays, Roxy Music, T-Rex, casserole, Neu!, Kraftwerk, Bromley, Croydon, Brian Eno, prostytutki i Soho, Ronnie Scott’s Jazz Club, podróże przez Rosję, samotność, The O’Jays, Philip Glass w nowojorskich klubach, Die Mauer, narkotyki. W eseju Bowie poświęcił cztery paragrafy opisując jego wcześniejszego współpracownika Briana Eno.