W ocenie tych ostatnich Hirszman cieszył się także złą opinią wśród kolegów.
Hirszman trzykrotnie składał podanie o zwolnienie ze służby, motywując je sytuacją rodzinną i złym stanem zdrowia. Prawdopodobnie planował emigrację z Polski. Ostatecznie decyzją z 21 lutego 1946 roku został z dniem 1 marca zwolniony z pracy w Urzędzie Bezpieczeństwa, oficjalnie z powodów zdrowotnych. Służbę zakończył w stopniu podoficerskim.
Śmierć 19 marca 1946 roku Hirszman udał się do Wojewódzkiej Żydowskiej Komisji Historycznej w Lublinie, aby złożyć relację na temat swego pobytu w Bełżcu. Zeznania zakończył na opisie pierwszego dnia w obozie, zamierzając kontynuować relację następnego dnia. Tego wieczora został jednak śmiertelnie postrzelony w swoim mieszkaniu przy ul. Granicznej 1d. Zmarł w szpitalu wojskowym w godzinach porannych 20 marca. Prawdopodobnie został pochowany na nowym cmentarzu żydowskim w Lublinie. Tydzień wcześniej Pola Hirszman urodziła syna i w chwili śmierci męża przebywała wciąż w szpitalu.
Pola zdołała częściowo uzupełnić niedokończoną relację Hirszmana dla WŻKH, gdyż mąż opowiadał jej o swoich obozowych przeżyciach. Wraz z synem Henrykiem przeniosła się wkrótce do Gdańska, a następnie wyemigrowała z Polski.