Christensen związała się ze strasserowsko-narodowobolszewicką frakcją w partii, lecz jej mąż został z niej wyrzucony po przejęciu weń kontroli przez Fritza Clausena. thumb|left|Rajd DNSAP, w trakcie którego zaangażowano Christensen Po inwazji Niemiec na Danię w 1940 roku, małżeństwo zostało aresztowane za wcześniejsze zaangażowanie w narodowobolszewickie bojówki. Else została wypuszczona po 3-dniowym przesłuchaniu, lecz Aage został skazany za nielegalne posiadanie broni i zamknięty na sześć miesięcy. Po tym czasie Else przekonała kuzyna swego ojca, będącego ministrem sprawiedliwości, że Aage powinien zostać wypuszczony. Wraz z końcem II wojny światowej, para wyjechała z Danii do Anglii. W 1951 roku wyemigrowali do Kanady, gdzie osiedlili się w Toronto; tam Else pracowała w różnych szpitalach, realizując powołanie, które zachowała przez całe swoje życie.
Rozwijając zainteresowania zorientowane wokół klasowego i rasowego radykalizmu, budowała ona kontakty z wieloma skrajnie prawicowymi aktywistami z sąsiednich Stanów Zjednoczonych, w tym z Willisem Carto czy Jamesem K. Warnerem, późniejszym nowojorskim organizatorem Amerykańskiej Partii Nazistowskiej.