Posłaniec przynosi wiadomość, że Kreuza i Kreon spłonęli w ogniu, którego nie sposób było ugasić. Medea waha się czy nie poprzestać na dopiero co dokonanej zemście. Jej krzywda domaga się jednak jeszcze straszniejszych czynów. Postanawia zabić swoje dzieci, powstrzymuje ją jednak wzgląd na ich niewinność, do chwili gdy uświadamia sobie, że ma od nich zostać nieodwołalnie odłączona. Ogarnięta gniewem i na wpół obłąkana zabija pierwszego syna jako ofiarę przebłagalną za zabicie brata. Z ciałem zabitego syna i drugim dzieckiem ucieka na dach, gdzie na oczach Jazona i straży zabija również drugiego z synów i odlatuje na wozie ognistym.
Budowa tragedii Medea ma budowę pięcioaktową. Poszczególne akty rozdzielają partie chóru. Utwór rozpoczyna monolog głównej bohaterki dramatu charakteryzujący jej postać i zapowiadający główne wydarzenia tragedii, także te, o których Medea nie będzie miała wiedzy w trakcie rozwoju wydarzeńMedea zapowiada w Prologu, że zamorduje swe dzieci (ww. 24-25). W trakcie akcji dramatu nie wie jednak, co zrobi.. Akcja ma w utworze znaczenie drugorzędne. Tragedia składa się z szeregu luźno powiązanych scen. Charakter bohaterów utworu nie podlega rozwojowi. Postaci sztuki od początku znajdują się w największym napięciu swych afektów.