Wydaje mi się dzisiaj po upływie szeregu lat, iż stanowisko moje pod względem wyczucia nastrojów nie było bezpodstawne bowiem powiat lidzki w ciągu miesiąca po zajęciu Lidy przez oddziały Wojsk Polskich, dał przeszło 2700 osób ochotników a liczba ta na stosunki 1918-19 roku była niemałoważnąArchiwum rodzinne, Notatka opisująca działania Stanisława Zdanowicza na przełomie 1918/1919 roku. Po zajęciu Lidy przez bolszewików, ukrywał się w pobliskim majątku Meluzyn, gdzie kontynuował swoją pracę. Po odbiciu miasta 17 kwietnia 1919 został mianowany starostą powiatu lidzkiego (komisarz), a 18 kwietnia witał na dworcu kolejowym w Lidzie marszałka Piłsudskiego. Oficjalnie został mianowany pt. starostą powiatu lidzkiego w 1923 roku.
Dekretem Naczelnika Państwa z 29 grudnia 1921 został odznaczony Orderem Odrodzenia Polski klasy IV - w uznaniu zasług, położonych dla Rzeczypospolitej Polskiej w dziedzinie działalności społecznej i państwowej.
Przyczyny odejścia Stanisława Zdanowicza ze stanowiska starosty w 1928 roku nie są dokładnie znane. Z rodzinnej dokumentacji można domniemywać, że odebrał to jako osobistą porażkę. Doniesienia prasowe sugerują wewnętrzne rozgrywki w starostwie.