W listopadzie 1928 roku został mianowany radcą Prokuratorii Generalnej w Wilnie, gdzie przeniósł się wraz z rodziną. Jednocześnie angażował się w prace Wileńsko-Nowogródzkiego Wojewódzkiego zarządu Polskiej Macierzy Szkolnej.

Losy Stanisława w czasie II wojny światowej nie są znane. Jedno ze świadectw pochodzące od ławnika ludowego sądu w Gdyni na jego temat stwierdza: W czasie okupacji niemieckiej kol. Z d a n o w i c z pomimo bardzo ciężkich warunków materialnych nie pracował w swoim zawodzie i swoją postawą narodową podtrzymywał ducha polskiego wśród społeczeństwa. Zaraz po wojnie znajduje zatrudnienie jako administrator majątku w Pigży koło Torunia. Starał się wrócić do zawodu prawniczego, jednak ostatecznie zostaje urzędnikiem państwowym średniego szczebla.

Życie prywatne Stanisław wychowywał się w rodzinie o tradycjach napoleońskich. Miał sześcioro rodzeństwa;