Stepokurę kompania wraz z macierzystym batalionem walczyła w składzie Oddziału Wydzielonego nr 2 z 10 Dywizji Piechoty Armii „Łódź” i wraz z 2 kompanią Obrony Narodowej „Wieruszów” (ze składu batalionu ON „Wieluń I”) stanowiła odwód Oddziału Wydzielonego nr 2. Odwód ten został następnie przesunięty do miejscowości Kozy. W dniu 1 września 1939 r. kompania por. Stepokury wzięła udział w przeciwnatarciu na pozycje pododdziałów niemieckiej 17 Dywizji Piechoty pod Krajanką. Około godziny 18:00 kompania ruszyła do natarcia, lecz wskutek przewagi wroga zmuszona została do wycofania się. W toku dalszych walk i marszów Władysław Stepokura dołączył ze swoją kompanią do zgrupowania płk. dypl. Leona Koca. W składzie tego zgrupowania walczył z Niemcami i dostał się na Lubelszczyźnie do ich niewoli. Transportowany koleją wraz z innymi jeńcami do Niemiec – ucieka i przedostaje się do Kielc, a następnie do Buska-Zdroju, gdzie przebywa jego rodzinaRodzina por. Stepokury po wybuchu wojny ewakuowała się początkowo z Wielunia na wschód, lecz po 17 września 1939 r. powróciła do Włocławka i zamieszkała w domu przy ulicy Bednarskiej, w mieszkaniu teściowej porucznika – Zofii Bugielskiej (jej bratem był zasłużony obywatel Włocławka – Ludwik Bauer).