Józef Madeja-Nosek (ur. 11 czerwca 1907 w Rozbarku, dziś dzielnica Bytomia, zm. 3 lutego 1971 w Aylesbury w Anglii) – polski ksiądz, kapelan, duszpasterz Polonii francuskiej i angielskiej.
Życiorys Józef Madeja urodził się w wielodzietnej rodzinie Jana i Józefy z domu Kowolik. Ukończył gimnazjum w Bytomiu. Od 1928 roku studiował teologię m.in. na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1933 roku został wyświęcony we Wrocławiu. W latach 1933–1937 był wikariuszem w parafii p.w. św. Andrzeja w Zabrzu. W dniu 6 marca 1937 r. mianowano księdza wikarego Józefa Madeja na lokalistę z tytułem kuratusa nowo powstającej parafii św. Macieja w Maciejowie. Założył Bractwo Matek, chór kościelny i Sodalicję Mariańską młodzieży. 15 stycznia 1939 r. ksiądz Madeja wystąpił ostatni raz w tym kościele. Po otrzymaniu przez władze niemieckie nakazu wysiedlenia i zakazu osiedlenia się w prowincjach zamieszkałych przez Polaków ks. Madeja schronił się po drugiej stronie granicy. W połowie lutego 1939 r. kuria katowicka powierzyła mu funkcję wikariusza kooperatora w parafii NMP w Piekarach Śląskich. Na początku marca 1939 roku otrzymał zgodę na przyjęcie obywatelstwa polskiego.