Leontij Nikołajewicz Gurtjew (ros. Леонтий Николаевич Гуртьев, ur. w Şamaxı, zm. 3 sierpnia 1943 k. wsi Kalinowka w rejonie orłowskim) – radziecki generał major, odznaczony pośmiertnie Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego (1943).
Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie szlacheckiej. Od 1900 mieszkał z rodziną w Poniewieżu, gdzie w 1911 z wyróżnieniem ukończył szkołę realną, później studiował w Charkowskim Instytucie Technologicznym i Petersburskim Instytucie Politechnicznym. W lipcu 1914 został aresztowany za udział w demonstracji robotniczej i na 3 miesiące osadzony w Twierdzy Pietropawłowskiej, w październiku 1914 wcielony do rosyjskiej armii. Od listopada 1914 do lutego 1915 przebywał na froncie, pod Warszawą, w maju 1915 ukończył kursy szkoły chorążych piechoty w Piotrogrodzie i został skierowany do zapasowego batalionu w Tambowie, a w czerwcu 1915 na front. 28 października 1915 dostał się do niewoli, potem do jesieni 1918 był w obozie jenieckim. W grudniu 1918 przybył do Kowrowa, gdzie pracował jako technik, od czerwca 1919 służył w Armii Czerwonej, był dowódcą plutonu i pomocnikiem dowódcy kompanii piechoty, od marca do listopada 1920 jako dowódca kompanii i dowódca batalionu brał udział w wojnie domowej na południu Rosji, m.in. na Kubaniu.