Będąc na emigracji przysłał list do władz carskich, w którym przyznawał się do organizacji i udziału w napadzie pod Krasławiem. Próbował oczyścić hrabiego Platera i jego brata Bolesława z winy za organizację walki zbrojnej i napad pod Krasławiem. Władze carskie nie dały temu wiary i wyrok na Leonie Platerze wykonano, jedynie brat Bolesław Bujnicki otrzymał łagodniejszy wyrok.
W Paryżu działał w polskich organizacjach, był też sygnatariuszem odezwy do rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej z prośbą o utworzenie polskiej kolonii w Ameryce. Zmarł na emigracji, nigdy nie wrócił do kraju.
Przypisy
Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Polscy działacze emigracyjni Kategoria:Ziemianie Kategoria:Polscy działacze narodowi Kategoria:Ludzie związani z Dyneburgiem Kategoria:Urodzeni w 1825 Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego w województwie inflanckim Kategoria:Ludzie urodzeni w Dagdzie