71 Toruńska Dywizja Strzelecka odznaczona orderem Czerwonego Sztandaru () – związek taktyczny (dywizja) Armii Czerwonej.
Po raz pierwszy sformowana w 1934.
Po raz drugi sformowana w marcu 1940 w Pietrozawodsku jako Specjalna Dywizja Karelska (?) na bazie Fińskiej Armii Ludowej, w jej skład wchodzili radzieccy Finowie i Karelowie. 10 czerwca 1940 przemianowano ją na 71 Dywizję Strzelecką i dokompletowano personelem 18 Dywizji Strzeleckiej, rozbitej podczas kampanii fińskiej. W czasie wojny zimowej dywizja nie brała udziału w działaniach wojennych. Do maja 1941 dowództwo dywizji znajdowało się w Pietrozawodsku, na początku lata 1941 jednostki i formacje dywizji zostały wprowadzone do osad graniczących z regionami Finlandii. Siedzibę dywizji przeniesiono do Soanlahti.
Na początku wojny z Niemcami 71 Dywizja Strzelecka w składzie 7 Armii Okręgu Leningradzkiego broniła rozległego pasa w regionie Vartsel-Kuolismaa o długości ponad 100 km, na południowym odcinku granicy z Finlandią. Prawe skrzydło zajmował 126 pułk strzelecki (dowódca major Valli VI), obejmujący kierunek Porosozerskoje – Miedwieżogorsk.