mały|Pomnik Władysława Suleckiego w Gliwicach Komuniści wywierali na rodzinę naciski w celu zmuszenia jej do emigracji. Pod presją ugięła się jego żona, a Sulecki, nie chcąc rozłączać się z rodziną, również zdecydował się na wyjazd. We wrześniu 1978 próbował wycofać wniosek o paszport emigracyjny, ale nie przyniosło to pożądanych rezultatów. 4 marca 1979 Suleccy opuścili Polskę i zamieszkali w Hagen (RFN). Władysław Sulecki podjął tu pracę w górnictwie węglowym. Kilkakrotnie wystąpił na antenie Radia Wolna Europa. W maju 1979 stanął na czele Komitetu Solidarności z Wolnymi Związkami Zawodowymi w Polsce, który powołano w Augsburgu. 26 września 1979 brał udział w trzeciej sesji przesłuchań Komitetu im. Sacharowa w Waszyngtonie. Współpracował z paryską Kulturą i pismem Przemiany wychodzącym w Monachium. Współpracował z Edmundem Bałuką, jak również z przedstawicielami zachodnich central związkowych. Angażował się we wspieranie NSZZ Solidarność. Po wprowadzeniu przez komunistów stanu wojennego rozpoczął współpracę z Komitetem Koordynacyjnym NSZZ Solidarność w Paryżu.
Polskę odwiedził dopiero po 1989, ale nie powrócił tu na stałe. Został pochowany w Hagen.