Zakres prac Bishop poszerzył się o lekooporność u pasożytów jak i organizmów żywicieli. Dzięki badaniom na ten temat została przyjęta do Royal Society. Jedna ze znaczących prac z tego okresu było studium dotyczące tego, że same pasożyty nie rozwinęły odporności na chininę, lecz organizm żywiciela mógł rozwinąć odporność na prokwanil. Wyniki jej badań in vitro potwierdziły się, gdy badane leki użyto w leczeniu pacjentów cierpiących na czwartaczkę (formę malarii, w której napady gorączki następują co 3 dni). Badała również leki pamachinę i mepakrynę, a także prokwanil, z tym że prokwanil jako jedyny powodował wytworzenie się lekooporności. Inne badania dowiodły, że pasożyty wywołujące malarię mogą rozwijać oporność krzyżową na inne leki antymalaryczne. Bishop pracowała w Molteno do 1967. Wyniki jej badań i protokoły eksperymentalne były później używane w badaniach nad gryzoniami i ludźmi, jednak z wprowadzonymi zmianami.
Wyróżnienia i dziedzictwo