Pomimo tego rok później był podstawowym graczem zespołu, który obronił tytuł mistrzowski. Miejsce w składzie na swój pierwszy w życiu turniej tej rangi Biggar zawdzięczał nie tylko swojej rosnącej formie, ale też kontuzji Priestlanda, który uszkodził ścięgno Achillesa. Swoją klasę zawodnik Ospreys potwierdził w szczególności w rekordowo wysoko wygranym meczu z Anglikami – 30:3. W spotkaniu tym zaliczył udany rzut karny, podwyższenie i drop goala. Dobrą passę kontynuował także w dwóch kolejnych starciach z Japonią. Mecze te odbywały się równolegle do spotkań British and Irish Lions w Australii. Pominięcie Biggara w selekcji składu „Lwów” było traktowane jako pewne zaskoczenie – był jedynym zawodnikiem podstawowego składu z pamiętnego meczu z Anglią, który nie otrzymał powołania od trenera Warrena Gatlanda.