15 lipca 1918 roku okręt otrzymał nowego kapitana, którym został por. mar. Hans Schüler. Ostatnie wojenne sukcesy UC-34 zanotował w sierpniu 1918 roku, zatapiając w tym okresie cztery jednostki. 1 sierpnia w okolicy Port Saidu okręt zatopił w ataku torpedowym nowy, pochodzący z 1915 roku duński parowiec „Columbia” (5570 BRT), płynący z ładunkiem drobnicy na trasie Kalkuta – Marsylia (na pozycji ), na którym zginął jeden marynarz. 6 sierpnia na pozycji zatonął storpedowany bez ostrzeżenia zbudowany w 1903 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Clan Macneil” (3939 BRT), transportujący ziarno i cebulę z Karaczi do Marsylii. 10 sierpnia 30 Mm na północny zachód od Port Saidu U-Boot zatrzymał i zatopił mały francuski żaglowiec „Badrieh” (45 BRT), płynący z Limassol do Port Saidu z ładunkiem wina, owoców i cukru, a następnie na pozycji storpedował zbudowany w 1914 roku brytyjski zbiornikowiec „Tatarrax” o pojemności 6216 BRT, płynący z Port Saidu do Francji z ładunkiem etanolu (w katastrofie zginęło 61 osób znajdujących się na pokładzie).
W obliczu upadku Monarchii Austro-Węgierskiej, nie mogąc z powodów technicznych wypłynąć w rejs do Niemiec, 30 października 1918 roku UC-34 został samozatopiony przez własną załogę nieopodal Poli, na pozycji .