Konstrukcja thumb|Działo Davisa na amerykańskim kutrze patrolowym Działo Davisa działało na zasadzie minimalizowania odrzutu przez wyrzucenie do tyłu ładunku równoważącego – śrutu ołowianego (w przypadku działa 6-funtowego było to 25 funtów śrutu zmieszanego z 0,6 funta wazeliny). Broń składała się z dwóch części o równej długości. Jedna stanowiła właściwą lufę, z komorą nabojową i częścią gwintowaną; druga była dyszą służącą odprowadzeniu podmuchu i ładunku równoważącego. Aby załadować, działo należało odryglować, odciągnąć tylną część i odchylić w bok, równolegle do osi lufy; następnie usunąć łuskę wystrzelonego naboju i wprowadzić nowy. Ze względu na obecność ładunku równoważącego z tyłu, spłonka w nabojach do tych dział umieszczona była z boku łuski, a odpalana była elektrycznie
Zaletą dział Davisa był niewielki odrzut, dzięki czemu można było montować je na lekkich i prostych podstawach. Do wad zaliczała się znaczna długość, niska szybkostrzelność i duża waga i długość nabojów.
Dane techniczne dział Davisa Wagomiar Kaliber Nabój