Brigitte Poschmann angażowała się w życie naukowe i kulturalne swojej drugiej, po Warmii, małej ojczyzny i w 1970 została prezesem lokalnego towarzystwa historycznego (Historische Arbeitsgemeinschaft für Schaumburg). Troszczyła się o zapewnienie towarzystwu funduszy, również zredagowała kilka tomów Schaumburger Studien. Nie mniej jednak czuła się związana emocjonalnie i naukowo z rodzinną Warmią. Już jako studentka została członkiem reaktywowanego w 1955 w Münster Warmińskiego Towarzystwa Historycznego (Historischer Verein für Ermland). Brała aktywny udział w dyskusjach na temat zadań Towarzystwa w nowej sytuacji historyczno-politycznej. Krytycznie oceniała zaniedbania historiografii niemieckiej, której zarzucała niezrozumienie odrębności historycznych katolickiej Warmii w ramach Prus Wschodnich. Brigitte Poschmann rozumiała potrzebę zaakceptowania nowego układu politycznego oraz uwzględnienia dorobku badaczy polskich, zajmujących się przeszłością jej ojczyzny. Nauczyła się więc języka polskiego i stała się recenzentką wielu polskich i niemieckich prac, ogłaszanych w latach 1967/1968 na łamach Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands (zamieściła 80 recenzji oraz dziesiątki niezliczonych krótkich omówień). W 1971 została wybrana przewodniczącą Warmińskiego Towarzystwa Historycznego.