Od kwietnia do września 1972 jako stypendystka UNESCO przebywała w Polsce i prowadziła badania archiwów i w bibliotekach w Toruniu, Gdańsku, Olsztynie i Krakowie oraz nawiązała kontakty z wieloma polskimi badaczami historii Warmii. Później jeszcze wielokrotnie przyjeżdżała do Polski i uczestniczyła w naukowych spotkaniach w Olsztynie, poświęconych zagadnieniom historii Warmii. Była zwolenniczką bliskiej współpracy polsko-niemieckiej w dziedzinie historiografii warmińskiej. Ubolewała nad dostrzeganym zatraceniem historycznej i geograficznej jedności Warmii, gdyż przedmiotem polskich opracowań były szeroko rozumiane „Warmia i Mazury”, a to obszary o całkowicie odmiennej tradycji i różnym rozwoju historycznym i nie stanowiły nigdy jedności. Od 1981 zapraszała również polskich badaczy na spotkania z członkami Warmińskiego Towarzystwa do Niemiec. Po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego Brigitte Poschmann jeszcze ściślej zacieśniła kontakty poprzez wsparcie materialnie – wysyłając liczne paczki z żywnością oraz lekarstwami. Trudna sytuacja rodzinna zmusiła Brigitte Poschmann do rezygnacji w 1989 z kierowania Warmińskim Towarzystwem Historycznym, a trzy lata później do przejścia na emeryturę.