Po wyjściu z więzienia Wencel przez pewien czas pracował w Zakładach Urządzeń Mechanicznych w Porębie, w charakterze pracownika umysłowego, a później, do marca 1953, w Budowlanym Przedsiębiorstwie Powiatowym w Zawierciu. Później zatrudniono go jako technika budowlanego w Przedsiębiorstwie Budownictwa Miejskiego w Częstochowie. Pracował tam do 1955. Na początku 1953 został zatrzymany przez częstochowską KP MO pod zarzutem kradzieży drewna, cementu i gwoździ. Zaszantażowany został tajnym współpracownikiem UB o pseudonimie operacyjnym "Zatoka". Wysłano go do RFN i Francji, gdzie miał nawiązać kontakt z emigracyjną PPS. W 1958 Służba Bezpieczeństwa zrezygnowała ze współpracy z Wenclem ze względu na brak sukcesów agenta. Był jednak inwigilowany do końca życia.
W 1955 został kierownikiem budowy w Przedsiębiorstwie Budownictwa Miejskiego w Myszkowie. Po powrocie do kraju Stanisław Wencel był inicjatorem powstawania kół ZBoWiD-u. 21 lipca 1957 uczestniczył w I Zjeździe ZBoWiD w Myszkowie. Podczas wyborów do Powiatowych Rad Narodowych domagał się od I sekretarza KP PZPR w Zawierciu umieszczenia na liście podanych przez siebie kandydatów, co nie zostało uczynione. W 1957 został inspektorem w Wydziale Inwestycji Prezydium PRN w Myszkowie. W sierpniu 1963 został przewodniczącym Powiatowego Zarządu ZBoWiD w Myszkowie.