Zbrodnia na Rapach – mord na ponad 60 polskich partyzantach, zbrodnia wojenna dokonana przez okupantów niemieckich w lesie na obrzeżach Biłgoraja, na granicy dzielnicy Rapy, 4 lipca 1944 roku.
Opis zbrodni Tło wydarzeń right|thumb|220px|Kamienica w Biłgoraju, w której w okresie okupacji niemieckiej znajdowała się katownia Gestapo. Obszar ziemi biłgorajskiej od 1939 znajdował się pod okupacją niemiecką i stanowił część tzw. Generalnego Gubernatorstwa. Na tym terenie od początku okupacji prężnie rozwijała się działalność polskiego ruchu oporu, ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania jednostek Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. Uwarunkowania geograficzne, tzn. duża ilość obszarów leśnych Puszczy Solskiej, były korzystne dla tychże oddziałów, jednocześnie znacznie utrudniając pracę administracji hitlerowskiej. W 1944 władze okupacyjne podjęły decyzję o zorganizowaniu dużych, wojskowych akcji przeciwpartyzanckich; akcje te oznaczono kryptonimami Sturmwind I i Sturmwind II.