Pod koniec XVII w. powstał w Filipowie drugi kościół katolicki, zbudowany dla osadników z Europy Zachodniej. Pierwsi osadnicy przybywali z Holandii, stąd dzielnicę, w której osiedli, nazywano Holendry lub Olendry (pozostałością jest dzisiejsza ulica Olendry), później jednak osiedlali się głównie katolicy uchodzący z Niemiec. Wybudowana świątynia nosiła wezwanie św. Wawrzyńca. Fundację kościoła zatwierdził sejm 1683. Drewniany kościół, w którym za zgodą biskupa wileńskiego Konstantego Kazimierza Brzostowskiego można było odprawiać mszę w języku osadników, mieścił się na wzgórzu „Wawrzonek” za rzeką Filipówką. W późniejszym czasie osadnicy rozproszyli się, zaś kościół został rozebrany lub spłonął.
Pozostałością po olędrach jest charakterystyczna zabudowa – domy z wysokimi dachami oraz skoncentrowanie pomieszczeń o różnych funkcjach w jednym budynku (mieszkanie, stodoła, obora), a także budynki ustawione względem siebie pod pewnym kątem i pozostające pod wspólnym dachem.