Po niespełna dziesięciu latach Chapman ponownie wprowadził na scenę bohaterów sztuki Marlowe’aː Henryka III, jego brata Franciszka, Henryka Gwizjusza, hrabiego de Montsoreau (Montsorrella) tym razem jednak nie w politycznym lecz romansowym kontekście. Chapman osią swojej tragedii uczynił miłość sławnego pojedynkowicza i kochanka tamtych czasów, Bussy’ego d’Amboise do hrabiny de Montsoreau i jego śmierć w pułapce zastawionej przez zdradzonego męża w zamku La Coutancière 19 sierpnia 1579 roku.
Wątek zatargu pomiędzy Gwizjuszem a Bussy’m zaczerpnął Chapman z Brantôme’a, który podaje, że Gwizjusz podczas polowania odciągnął Bussy’ego na bok i żądał wyjaśnienia jego zachowania względem księżnej de Guise i był gotów bić się z Bussy’m nie zważając na różniącą ich pozycję społeczną. Również historia zbiorowego pojedynku na tle błahej zaczepki pochodzi od Brantôme'a i dotyczy kłótni Bussy’ego z Saint-Phalem o rodzaj ściegu na mufce, która przerodziła się w pojedynek sześciu przeciw sześciu, i którą zażegnała dopiero, z największym trudem, interwencja królewska. Okoliczności śmierci Bussy’ego opisał L’Estoile, jego pamiętniki ukazały się jednak dopiero w 1621 roku.