Z powodu niedostatku kruszców produkcji rodzimych dukatów zaprzestano jednak w 1535 r.
Monety W zależności od okresu bicia, przynależności terytorialnej oraz wykorzystywanego do emisji prawa (przywileju) menniczego monety tego władcy można podzielić na:
głogowskie, koronne, litewskie, ziem pruskich, miejskie: Gdańska i Elbląga lenne pruskie.
Okres głogowski (1503–1506) Od swojego brata Władysława II Jagiellończyka, króla czeskiego i węgierskiego, królewicz Zygmunt otrzymał:
w 1498 r. (oficjalnie 1499 r.) księstwo głogowskie, w 1501 r. księstwo opawskie, a
w 1504 r. został namiestnikiem Śląska, następnie Łużyc.
Zygmunt w 1503 r. otworzył w Głogowie własną mennicę, w której zamiast – czego oczekiwano – bicia półgroszy na stopę polską, przystąpiono do dochodowej produkcji małych halerzy słabej jakości przebijanych z lepszych groszy czeskich. Protesty Wrocławia doprowadziły w 1504 r. do zaprzestania tego procederu.
W 1505 r., na podstawie nowego przywileju uzyskanego od Władysława II Jagiellończyka, w Głogowie rozpoczęto emisję tzw.