Historia Już w pierwszych latach po lokacji dzielnica żydowska była najgęściej zabudowanym terenem w mieście. Oparto ją na przetrwałych fragmentach przedlokacyjnej osady św. Gotarda, które poddano modernizacji. W średniowiecznej Polsce Poznań i Kalisz posiadały jedne z większych kolonii żydowskich. Ludność żydowska w Poznaniu pojawiła się liczniej dopiero w drugiej połowie XIV wieku, na skutek prześladowań w Europie Zachodniej, zajmując okolice ówczesnej ulicy Tkackiej, która już w XV w. coraz częściej nazywana była Żydowską.
Na narożniku pobliskich ulic Szewskiej i Dominikańskiej, prawdopodobnie w 1367, powstała najstarsza synagoga, choć jej istnienie potwierdzono dopiero w 1449 roku. Od czasu powstania poznańskiego kahału aż do eksterminacji w 1939 roku na obszarze getta powstało około 20 synagog. Część z nich wzniesiono z funduszy gminy, a resztę z inicjatywy osób prywatnych lub różnych stowarzyszeń.