311..
W odpowiedzi na działania Armii Zachodniej naczelny dowódca Armii Czerwonej Jukums Vācietis przerzucił na pomoc 5 Armii jednostki 1 Armii, dzięki czemu siły czerwonych na tym odcinku frontu osiągnęły liczebność 24 tys. żołnierzyJ. D. Smele, Civil war..., s. 315.. Komitet Centralny partii bolszewickiej uznał powstrzymanie ofensywy Kołczaka za najważniejsze zadanie armii i rządu, a na front wschodni skierowano znaczące uzupełnienia, zmobilizowanych do armii robotników. Tym samym przewaga, którą miał Chanżyn nad przeciwnikiem w pierwszym tygodniu operacji, została zredukowana. Pod koniec kwietnia Armia Czerwona przeszła do kontrofensywy. 28 kwietnia Grupa Manewrowa pod dowództwem Michaiła Frunzego zmusiła Armię Zachodnią do wycofania się z Bugurusłanu. W tym jednak momencie na stronę białych przeszedł płk Awałow, dowodzący u czerwonych 25 dywizją strzelecką. Przekazane przez niego informacje umożliwiły Chanżynowi uniknięcie okrążenia i wycofanie się we względnym porządku za Ik, co nastąpiło 15 majaJ. D. Smele, Civil war..., s. 316.. Następnie jednak w Armii Zachodniej nastąpiła panika i upadek dyscypliny. Oddziały, które pozostały z Armii Zachodniej, cofały się dalej na wschód, tracąc Ufę, a ostatecznie 13 lipca odchodząc ze Złatousta i nie będąc w stanie dłużej bronić UraluJ. D. Smele, Civil war..., s.