Międzynarodowy arbitraż handlowy – przedmiot konwencji międzynarodowych traktujący o rozjemstwie w sporach o interpretacje kontraktu zawartego przez osoby fizyczne lub prawne dwu lub kilku różnych państw.
Klauzule arbitrażowe Z inicjatywy Ligi Narodów 24 września 1923 r. w Genewie został podpisany protokół o klauzulach arbitrażowych, które umawiające się strony mogą włączać do swych kontraktów pod warunkiem, że prawodawstwo państw macierzystych uznaje te kontrakty za zobowiązania handlowe. Polska przystąpiła do międzynarodowego arbitrażu handlowego 26 lipca 1931 r.E.J. Osmańczyk, Encyklopedia ONZ i stosunków Międzynarodowych, Warszawa 1982, s. 41.
Uczestnicy: Albania, Austria, Belgia, Brazylia, Cejlon, Czechosłowacja, Dania, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Honduras Brytyjski, Indie, Irlandia, Izrael, Japonia, Jugosławia, Luksemburg, Monako, Norwegia, Pakistan, Polska, Portugalia, Rodezja Południowa, Rumunia, Szwajcaria, Szwecja, Surinam, Tanganika, Urugwaj, Wielka Brytania, Włochy.
Po II wojnie światowej Po II wojnie światowej z inicjatywy ECOSOC międzynarodowy arbitraż handlowy był przedmiotem Konferencji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku w 1958 r.Ibidem.