(Un Conference on International Commercial Arbitrament), która opracowała dwie konwencje o międzynarodowym arbitrażu handlowym.
Konwencja o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych Konwencja o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych podpisana została 10 czerwca 1958 r. w Nowym Jorku. Polska przystąpiła do tej konwencji 1 stycznia 1962 r.Tenże, s. 41–42.
Uczestnicy: Australia, Austria, Białoruś, Belgia, Benin, Botswana, Bułgaria, Chile, Cejlon, Czechosłowacja, Dania. Ekwador. Filipiny. Finlandia. Francja. Holandia. Indie. Izrael. Japonia. Kambodża. Maroko. Niger. Norwegia. NRD. NRF. Polska. Republika Malgaska. Republika Środkowoafrykańska. Rumunia. Sri Lanka. Syjam. Szwecja. Tanganika. Tanzania. Trynidad i Tobago. Tunezja, Ukraińska SRR. Węgry. ZRA. ZSRR.
Konwencja Europejska Konwencja o międzynarodowym arbitrażu handlowym, podpisana 21 kwietnia 1961 r. w Genewie, zwana Europejską, weszła w życie 7 stycznia 1964 r.Tenże, s. 42.