Albatros D.IV – niemiecki eksperymentalny dwupłatowy samolot myśliwski z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w niemieckiej wytwórni Albatros-Werke GmbH w Berlinie. Z powodu problemów technicznych związanych z wibracjami silnika maszyna nie weszła do produkcji seryjnej.

Historia W marcu 1917 roku Inspektorat Wojsk Powietrznych Luftstreitkräfte zamówił w zakładach Albatros-Werke GmbH lżejszą odmianę myśliwca Albatros D.III. Konstruktorzy firmy powrócili do układu dwupłatu, wykorzystując skrzydła o jednakowej cięciwie połączone parą pojedynczych słupków z modelu Albatros D.II, budując nowy opływowy kadłub o przekroju eliptycznym z owiewką za kabiną pilota, zastosowany później w samolocie Albatros D.V. Zmianie uległy też obrys i powierzchnia usterzenia poziomego, powiększono też podkadłubową płetwę ustateczniającą i zamontowano bardziej zaokrąglony ster kierunku. Do napędu zastosowano eksperymentalny silnik rzędowy Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM) z reduktorem, który zmniejszał obroty śmigła z 1400 (maksymalna prędkość obrotowa jednostki napędowej) do 900 obr./min. Silnik został całkowicie wkomponowany w kadłub, obudowany blaszanymi osłonami.