Zamówiono trzy egzemplarze samolotu, jednak zbudowano tylko nieuzbrojony prototyp oznaczony Albatros D.IV.

We wrześniu 1917 roku samolot przeszedł próby, podczas których zanotowano silne wibracje silnika. Próbowano je wyeliminować, stosując trój- i czterołopatowe śmigła, jednak nie udało się ich zlikwidować całkowicie. W kwietniu 1918 roku wstrzymano próby, tym samym rezygnując z produkcji seryjnej.

Opis konstrukcji i dane techniczne thumb|left|Silnik Mercedes D.IIIa eksponowany w MLP w Krakowie Albatros D.IV był jednosilnikowym, jednoosobowym dwupłatem myśliwskim z kadłubem o konstrukcji półskorupowej. Długość samolotu wynosiła 7,33 metra. Skrzydła prostokątne, dwudźwigarowe, konstrukcji drewnianej, kryte płótnem, o rozpiętości 9,05 metra. Powierzchnia nośna wynosiła 20,5 m². Podwozie stałe, amortyzowane sznurem gumowym, z płozą ogonową mocowaną do płetwy ustateczniającej. Napęd stanowił chłodzony cieczą 6-cylindrowy silnik rzędowy Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM) z reduktorem. Śmigło drewniane, pierwotnie dwułopatowe, w trakcie prób także trój- i czterołopatowe. Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 165 km/h. Zasięg wynosił 350 kilometrów, zaś długotrwałość lotu 2 godziny i 12 minut. Samolot osiągał pułap 5000 metrów w czasie 32 minut.

Prototyp nie miał uzbrojenia.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Albatros D.4 Albatros D.4 D.4 Kategoria:Dwupłaty