Woroszyłowa i został dowódcą 1 pułku zmotoryzowanego w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, a w kwietniu 1938 dowódcą 1 Dywizji Zmotoryzowanej, od lipca 1930 do kwietnia 1940 dowodził 30 Samodzielną Brygadą Piechoty. W kwietniu 1940 został zastępcą dowódcy 18 Dywizji Pancernej w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, a w kwietniu 1941 dowódcą 27 Dywizji Pancernej w Zachodnim Specjalnym Okręgu Wojskowym.
Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami na Froncie Zachodnim, biorąc udział m.in. w walkach pod Baranowiczami i Mohylewem, później dowodził wojskami pancernymi i zmotoryzowanymi 24 Armii, wraz z którą w październiku 1941 został okrążony pod Wiaźmą. W listopadzie 1941 objął dowództwo wojsk pancernych i zmotoryzowanych Frontu Kalinińskiego, a w lutym 1942 został zastępcą dowódcy Frontu Kalinińskiego, brał udział w bitwie pod Moskwą, od lipca do października 1942 dowodził 81 Brygadą Pancerną na Froncie Kalinińskim, po czym został zastępcą dowódcy 1 Gwardyjskiej Armii ds. wojsk pancernych na Froncie Dońskim, uczestniczył w bitwie pod Stalingradem. Później walczył na Froncie Południowo-Zachodnim/3 Ukraińskim, odbijając terytoria obwodu rostowskiego i woroneskiego, Donbas i lewobrzeżną Ukrainę w ramach operacji średniodońskiej, ostrorożsko-rossoszańskiej, donbaskiej i zaporoskiej.