10 września 1943 otrzymał stopień generała majora wojsk pancernych, a 13 września 1944 generała porucznika wojsk pancernych. W kwietniu 1944 objął dowództwo 23 Korpusu Pancernego na 2 Froncie Ukraińskim (następnie 3 Froncie Ukraińskim), brał udział w operacji jassko-kiszyniowskiej i debreczyńskiej i zajmowaniu Rumunii, Węgier i Austrii, w tym w oblężeniu Budapesztu w styczniu i lutym 1945. Po wojnie do grudnia 1947 dowodził korpusem pancernym, w 1948 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, w kwietniu 1948 został dowódcą wojsk pancernych i zmechanizowanych Białoruskiego Okręgu Wojskowego. Zmarł śmiercią samobójczą.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (28 kwietnia 1945) Order Lenina (dwukrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie, w tym 1 marca 1943) Order Kutuzowa I klasy (1945) Order Suworowa II klasy (19 marca 1944) I medale.
Bibliografia Ахманов Алексей Осипович Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2019-01-10] http://encyclopedia.mil.ru/encyclopedia/heroes/USSR/more.htm?id=11909207@morfHeroes [dostęp 2019-01-10]