Brał udział w bitwie pod Stalingradem, operacji rostowskiej, walkach na Półwyspie Tamańskim, operacji biełgorodzko-charkowskiej, sumsko-pryłuckiej, kijowskiej, żytomiersko-berdyczowskiej, korsuń-szewczenkowskiej, lwowsko-sandomierskiej, wschodniokarpackiej, zachodniokarpackiej, morawsko-ostrawskiej i praskiej. 9 czerwca 1943 został ranny w walce powietrznej w rejonie Krymska w Kraju Krasnodarskim. Wykonał 316 lotów bojowych i stoczył 60 walk powietrznych, w których strącił osobiście 18 i w grupie 6 samolotów wroga.
Po wojnie dowodził eskadrą w Karpackim Okręgu Wojskowym, później w Orle, w 1946 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej w Lipiecku, 1950-1951 był pomocnikiem dowódcy pułku lotnictwa myśliwskiego obrony przeciwlotniczej w Orle, od marca 1951 do marca 1952 pracował w Zarządzie Przysposobienia Bojowego 64/52 Armii Obrony Przeciwlotniczej w Moskwie jako starszy lotnik-inspektor, od marca do czerwca 1953 jako starszy oficer-lotnik był komenderowany do Chin, gdzie zajmował się zagadnieniami organizacji obrony przeciwlotniczej Chin, 1953–1955 był starszym lotnikiem-inspektorem Wydziału Przysposobienia Kadr Lotniczych w Zarządzie Instytucji Wojskowo-Edukacyjnych Sił Powietrznych.