W 1958 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino i został dowódcą 86 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego w Odeskim Okręgu Wojskowym, 1960–1964 był zastępcą dowódcy 16 Gwardyjskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, a od lipca 1964 do grudnia 1967 dowódcą 126 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech. W 1967 został zastępcą dowódcy, w 1970 I zastępcą dowódcy, a w maju 1972 dowódcą 1 Samodzielnej Dalekowschodniej Armii Powietrznej w Chabarowsku (do kwietnia 1974), w 1973 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego. Od 1974 do 1981 był zastępcą szefa przysposobienia bojowego Sił Powietrznych, od marca 1981 do października 1985 naczelnikiem Służby Bezpieczeństwa Lotów Sił Powietrznych, w październiku 1985 zakończył służbę wojskową. Później został konstruktorem w moskiewskiej fabryce helikopterów Mila. 16 sierpnia 1966 otrzymał tytuł zasłużonego lotnika wojskowego ZSRR. Miał honorowe obywatelstwo Iwano-Frankiwska.