Po powrocie do ZSRR nadal pracował w Razwieduprze i choć podczas wielkiej czystki aresztowano i rozstrzelano pod zarzutem trockizmu jego stryja, rewolucjonistę Sachandżeri Mamsurowa, on sam nie był represjonowany.
W maju 1939 został szefem Wydziału Specjalnego Zarządu 5 Razwiedupru, 1939-1940 uczestniczył w wojnie z Finlandią, w styczniu 1940 został dowódcą specjalnej brygady 9 Armii wykonującej wypady na tyły Finów. Od września 1940 do maja 1941 uczył się na kursach doskonalenia wyższej kadry dowódczej przy Akademii Wojskowej im. Frunzego, w maju 1941 został szefem Zarządu Wywiadowczego Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. Po ataku Niemiec na ZSRR, 24 czerwca 1941 został odkomenderowany do dyspozycji Woroszyłowa dla wypełniania ważnych zadań związanych z działaniami Frontu Zachodniego, m.in. powierzono mu aresztowanie generała Dmitrija Pawłowa (byłego dowódcy Frontu) i przewiezienie go do Moskwy na początku lipca 1941. W połowie lipca 1941 zajmował się organizacją partyzantki i działań dywersyjnych na tyłach frontu, a wkrótce potem został p.o. dowódcy 311 Dywizji Piechoty, 24 sierpnia w walkach pod Czudowem został ranny w obie nogi i rękę.