Daria Dadun-Gordon (ur. w Bydgoszczy) – polska tancerka warszawskiej sceny baletowej oraz pedagożka muzyczna; pierwsza solistka Teatru Wielkiego w Warszawie, solistka w Ballet National de Nancy et de Lorraine. Występowała zarówno w repertuarze klasycznym, jak i neoklasycznym.
Życiorys Ukończyła w 1987 Ogólnokształcącą Szkołę Baletową im. Janiny Jarzynówny-Sobczak w Gdańsku, gdzie w latach od 1978 uczyła się pod kierunkiem Tamary Wasiliewej i Bogusława Chojnackiego. Stypendystka Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. W 1984 zdobyła II nagrodę na V Ogólnopolskim Konkursie Tańca i Choreografii w Gdańsku (w grupie juniorów) oraz Stypendia Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz POiFB, a w 1986 wzięła udział w Międzynarodowym Konkursie Tańca Młodych Tancerzy w Lozannie. We wrześniu 1987 została zatrudniona w zespole baletowym Teatru Wielkiego w Warszawie na stanowisku koryfejki. Rok później awansowała do rangi solistki, by już w 1990 zostać pierwszą solistką. W 1988 otrzymała Medal im. Leona Wójcikowskiego.