W 1991 razem z Mirosławem Gordonem wyjechała za granicę. Po krótkich występach w Städtische Bühnen w Dortmundzie, od listopada 1991 została solistką w Ballet National de Nancy et de Lorraine pod dyrekcją Pierre’a Lacotte’a. Jako solistka wystąpiła w jego opracowaniach choreograficznych takich baletów jak: Giselle, L’Ombre, Marco Spada, Jezioro łabędzie, La Sylphide. Tańczyła też w baletach współczesnych takich choreografów, jak: C. Armitage i A. Lagraa. W lutym 1993 wystąpiła gościnnie w Teatrze Wielkim w Warszawie w Giselle, tańcząc Mirtę obok Gordona jako Książę Albert. W maju tego samego roku pojawiła się w Warszawie ponownie z zespołem Ballet National de Nancy et de Lorraine, tańcząc pas de trois w Grand pas z Paquity.
W 2000 otrzymała dyplom państwowy z pedagogiki baletowej w Centre Nationale la Danse w Paryżu, a w latach 2005–2007 studiowała w Conservatoire National Supérieures Musique et Danse w Lyonie. W 2013 rozpoczęła studia w Centre d’Études Supérieures Musique et Danse w Poitou-Charentes w kierunku analizy funkcjonalnej ciała w ruchu tanecznym. Jest pedagożką tańca klasycznego w Centre Choréographique National – Ballet de Lorraine oraz w Conservatoire National de Musique et de Danse w Strasburgu.