10 września o 3.00 dowódcy pododdziałów zameldowali o zajęciu rejonów wyjściowych do natarcia: 1 kompania ppor. Stefana Janickiego, z 6/18 pal i plutonem ckm, rozwinięta w zagłębieniu terenowym na prawo od osi uderzenia, na wysokości Szabły Stare; 3 kompania por. Jana Rzadzkiego po lewej stronie od osi uderzenia, za fałdą terenową, na wysokości Szabły Stare; kompania odwodowa z III batalionu 71 pp w drugim rzucie, ok. 500 m na północ od tejże miejscowości; II dywizjon 18 pal zajął stanowiska ogniowe w zaroślach i środkowej części lasu Kamienowo, z kierunkiem ognia na Piski Nadbory – Jakać – Szabły Młode; 18 dac po prawej i lewej stronie drogi Żyźniewo – Zawady, ok. 800 m od stacji kolejowej Żyźniewo.
O świcie OW uderzył na kolumnę Dywizji Pancernej „Kempf” w momencie jej odmarszu na Ostrów Mazowiecką. Zaskoczenie było całkowite i Polacy uzyskali pełne powodzenie. Zdobyto Jakać i odrzucono Niemców za Ruż. Wzięto wielu jeńców, 12 dział, kilkanaście czołgów i znaczną liczbę samochodów. Sprzęt zniszczono na miejscu, ponieważ nie zdołano go uruchomić. Natarcie oddziału wydzielonego zabezpieczał od południowego wschodu II batalion 71 pułku piechoty. Straty I batalionu 71 pułku piechoty wyniosły 5 zabitych i 13 rannych.
Uczestnik walk – ppor.