Stefan Janicki tak relacjonował jej przebieg na odcinku swojej kompanii:

Działania Suwalskiej Brygady Kawalerii

W tym samym czasie z lasów w rejonie Głębocz Wielki przeszła do natarcia Suwalska Brygada Kawalerii i uderzyła z drugiej strony zgrupowania nieprzyjaciela. Kawalerzyści prowadzili swoje natarcie na dwóch kierunkach: 1 pułk Ułanów Krechowieckich, wzmocniony 31 dywizjonem pancernym, po osi Koskowo–Piotrowo–Choromany Witne–Piski, a 3 pułk szwoleżerów po osi Rząśnik–Lubotyń–Wiśniewo Wielkie. Wspierały 2 i 3 bateria 4 dywizjonu artylerii konnej. Wejście całości sił 1 pułku do walki nastąpiło na linii Nadbory–Choromany Witne. Zdobyto Choromany Witne. Po odrzuceniu kontrataku nieprzyjaciela, pułk rozpoczął natarcie na Piski, które zdobył. Podczas walk niemiecki 44 dywizjon rozpoznawczy poniósł znaczne straty w sprzęcie i w ludziach. Wykorzystując powodzenie, oddziały pułku uderzyły na stanowiska ogniowe artylerii Dywizji Pancernej „Kempf”. Zdobyły 4 działa i kilka samochodów pancernych.

Od południa uderzenie pomocnicze wykonał 3 pułk szwoleżerów;