Jest to schronisko pochodzenia szczelinowego, rozszerzone przez zjawiska krasowe. Powstało w wapieniach z okresu późnej jury. Wejściowy, krótki korytarzyk w najniższym miejscu ma wysokość 1,3 m i prowadzi do dwóch prostopadłych, odchodzących na obydwie strony szczelin. W miejscu skrzyżowania korytarzyka ze szczelinami niewielka salka o płaskim dnie. Szczelina prawa jest zbyt ciasna do przejścia i kończy się oknem skalnym nad progiem o wysokości około 2 m. Szczelina lewa ma postać niskiego kanału, w którym trzeba się czołgać. Kanał ten stopniowo zacieśnia się. Ponadto w stropie znajdują się dwa dość wysokie kominy.
Przed otworem wejściowym znajdują się kotły wirowe. Schronisko nie ma szaty naciekowej, jedynie na ścianach występują formy korozyjne. Namulisko w korytarzu wejściowym jest cienkie, próchniczno-gliniaste, a w korytarzu poprzecznym kamieniste. Schronisko jest suche, przewiewne, a rozproszone światło dociera do jego najdalszych części. W miejscach lepiej oświetlonych na jego ścianach rozwijają się glony. Zimą na ścianach tworzą się lodowe nacieki.