W 1937 roku, kiedy był uczniem ósmej klasy gimnazjum, został zatrzymany z powodu działalności komunistycznej i po trzech tygodniach spędzonych w areszcie, relegowany ze szkoły. Następnie przeniósł się do Pančeva, gdzie skończył ósmą klasę i zdał maturę. Po ukończeniu gimnazjum zapisał się na Wydział Medyczny Uniwersytetu w Belgradzie.
Na członka Związku Młodzieży Komunistycznej Jugosławii (SKOJ) został przyjęty w 1938 roku, a na członka Komunistycznej Partii Jugosławii (KPJ) w 1938 roku. W czasie studiów aktywnie uczestniczył w studenckim ruchu rewolucyjnym, gdzie do jego obowiązków należała praca z młodzieżą w szkołach średnich. Po napadzie Państw Osi na Królestwo Jugosławii w kwietniu 1941 roku chciał się zgłosić jako ochotnik, ale przeszkodziła mu w tym rychła kapitulacja. Po rozpoczęciu okupacji przeniósł się do rodzinnej wsi, gdzie włączył się do prac lokalnego komitetu KPJ. Zajmował się gromadzeniem broni oraz przygotowaniem ludności do walki. W czerwcu 1941 roku aktywnie uczestniczył w tworzeniu kosmajsko-posawskich partyzanckich oddziałów. Po osiągnięciu w sierpniu 1941 roku odpowiedniego stanu liczebnego, oddziały te zostały podzielone na dwie jednostki – Posawską i Kosmajską.