thumb|Oprawa nacinana wydania Dekretałów Grzegorza IX z XV wieku. Biblioteka Brytyjska Oprawa nacinana – jeden z typów skórzanych opraw średniowiecznych stosowanych w Europie obok opraw tłoczonych. Typ ten, ze względu na technikę wykonania, bywa również nazywany oprawą ledersznytową (niem. Lederschnitt – cięcie skóry).

Historia Pierwsze oprawy tego rodzaju, nieliczne i prymitywnie wykonane, powstawały już w VII i VIII w. Najstarsza zachowana oprawa, pochodząca z VIII w., znajduje się w Stonyhurst College. Prawdziwy rozkwit techniki nastąpił w XIV w., a zwłaszcza w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych wieku XV.

Oprawy nacinane powstawały głównie w Austrii, Czechach i na Węgrzech, natomiast w krajach zachodnich technika ledersznytu była mniej popularna. Znana w Pradze od 1347 r. czeska metoda nacinania opraw oddziałała na rozkwit tego rodzaju zdobienia w Niemczech. Najpiękniejsze okazy opraw ledersznytowych wykonywano w Norymberdze.

Obecnie znany zasób opraw nacinanych liczy około 300 woluminów – większość datuje się na XV w. Z XVI w., z okresu zamierania techniki, pochodzi jak dotąd najmłodszy egzemplarz z 1521 r., odkryty w Pradze.