W 1917 rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego.

W listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego. Był wtedy jednym z instruktorów harcerskich dowodzących Batalionem Harcerskim Wojska Polskiego. Od 3 stycznia do 21 marca 1919 był uczniem klasy „L” (klasy 7.) Szkoły Podchorążych. Awansowany na podporucznika w lipcu 1919 służył w 9. kompanii III batalionu 3 pułku piechoty Legionów na froncie litewsko–białoruskim wojny polsko-bolszewickiej.

Szczególnie odznaczył się w walce pod wsią Kinią nad Berezyną, 25 maja 1920, gdzie na czele swojego plutonu usiłował powstrzymać niespodziewany atak nieprzyjaciela. Ranny dostał się do niewoli. Zamordowany tam przez bolszewików.

Awansowany pośmiertnie do stopnia porucznika i odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Bitwę, w której zginął Stanisław Rewoliński Czesław Czajkowski odtwarzał tak: Po przejściu przez ostatnie oddziały Berezyny podpalono most. I i II bataljony obsadziły Berezynę od Gliwienia do Stachowa, zaś III bataljon odchodzi w tym samym dniu tj. 18 maja na północ do IV brygady piechoty, która cofa się pod naporem nieprzyjaciela. Spiesznym i całonocnym marszem przybywa bataljon pod folwark . w momencie, kiedy oddziały IV brygady zaczęły się wycofywać pod naporem nieprzyjaciela.