Sytuacja była tak poważna, że dowódca grupy, major Smorawiński, nie daje bataljonowi określonego zadania, tylko wskazując ręką ogólny kierunek – nakazał uderzyć. Pod ogniem rozwijają się kompanje 9-a i 10-a i z okrzykiem hurra! rzucają się na wroga. Nieprzyjaciel został wstrzymany i odepchnięty, a folwark Kimja – zajęty. Wzmocniony jednak odwodami przeszedł ponownie do natarcia i uderzył na oba skrzydła bataljonu. W boju tym ginie bohaterską śmiercią podporucznik Rewoliński, zaś podporucznik Loesch, który, będąc rannym, prowadzi w dalszym ciągu swój pluton, pada z upływu krwi. Zostaje ciężko ranny podporucznik Szczygieł. Walka ta przynosi w rezultacie zwycięstwo III bataljonowi. W powyższej walce odznaczył się plutonowy Lany, który zauważył grupującą się za wzgórzem do przeciwnatarcia kompanję nieprzyjacielską, nie zważa na przeważające siły, uderza swoim plutonem, rozpędza i rozbija kompanję. Był to zwrotny moment, od tej chwili rozpoczyna się zwycięska walka z wrogiem.